cech

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Čech

cech (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑ɛx], AS[ceχ] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) organizacja zrzeszająca rzemieślników; zob. też cech w Wikipedii
(1.2) siedziba cechu (1.1)

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) D. lm zob. cecha
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gildia, korporacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. cechowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.czes. z śwn. zeche[1] (kompania)[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 43, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło cech w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.

cech (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) cech
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

cech (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) rzem. cech
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: