polec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: połećpôlëc

polec (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i, IPA[ˈpɔlɛʦ̑], AS[polec]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany

(1.1) zginąć podczas walki, bitwy
(1.2) przen. ponieść fiasko w jakichś staraniach, wysiłkach
(1.3) rzad. o roślinach: ulec połamaniu[1]
(1.4) daw. położyć się, lec[1]
odmiana:
(1.1-4) koniugacja Vc
przykłady:
(1.1) Pomnik ten wzniesiono dla uczczenia pamięci norweskich żołnierzy, którzy polegli w czasie drugiej wojny światowej.
(1.1) W ataku na Załęże poległ por. Stanisław Paderewski, brat przyrodni Ignacego Paderewskiego, dowódca 3 kompanii 6 batalionu[2].
(1.2) Próbowałem skręcić to łóżko według instrukcji, ale poległem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) polegnąć, lec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. poległy m
czas. polegnąć dk., lec ndk.
przym. poległy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Dotyczy wyłącznie nieprzypadkowej śmierci poniesionej podczas walki na polu bitwy. Użycie tego czasownika w odniesieniu do innej śmierci jest niepoprawne[3][4].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło polec w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. z Wikipedii
  3. Prof. Bralczyk: Słowo „poległ” w kontekście katastrofy smoleńskiej to nadużycie, polityka.pl.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „umrzeć, zginąć, polec” w: Poradnia językowa PWN.