trąbka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trąbka (język polski)[edytuj]

trąbka (1.2)
trąbka (1.5)
trąbka (1.7)
wymowa:
IPA[ˈtrɔ̃mpka], AS[trõmpka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: trąba
(1.2) muz. bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem; zob. też trąbka w Wikipedii
(1.3) przedmiot sygnalizacyjny przypominający dźwiękiem trąbkę (1.1)
(1.4) anat. zob. trąbka słuchowa, trąbka Eustachiusza
(1.5) ent. specjalny narząd, służący do przyjmowania pokarmu w postaci płynnej
(1.6) geom. zob. trąbka Torricelliego
(1.7) dawny przyrząd wzmacniający dźwięki dla niedosłyszących
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.3) trąbka myśliwska / fanfarowatrąbka hiszpańskatrąbka sygnałowa
synonimy:
(1.5) ssawka
(1.6) róg Gabriela
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. roztrąb m, trąba, zdrobn. trąbeczka ż, trąbienie n, trębacz m
czas. trąbić
przym. trąbkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: trąbka słuchowa
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ssawka
(1.6) zobacz listę tłumaczeń w haśle: trąbka Torricelliego
źródła: