trombita

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trombita (język polski)[edytuj]

trombity (1.1)
wymowa:
IPA[trɔ̃mˈbʲita], AS[trõmbʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. etn. dęty instrument muzyczny w postaci bardzo długiej, prostej, drewnianej rury, używany przez Hucułów, także w Rumunii, na Węgrzech i Podhalu; podobny do ligawki i bazuny; zob. też trombita w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) trembita
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
węg.
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła:

trombita (język węgierski)[edytuj]

trombita (1.1)
wymowa:
IPA/ˈtrombitɒ/, ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: trom•bi•ta
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. trąbka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trombitás, trombitálás
czas. trombitál
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. trombetta
uwagi:
źródła: