trębacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trębacz (język polski)[edytuj]

trębacz (1.1)
trębacz (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. muzyk, który gra na trąbce
(1.2) sygnalista, który wygrywa sygnały na trąbce
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trąbka ż, trąba ż, trąbeczka ż, trąbienie n, zatrąbienie n
czas. trąbić ndk., zatrąbić dk.
przym. trąbkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło trębacz w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 1194, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.