sweet

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Sweetswět

sweet (użycie wyrazu obcego w języku polskim)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. odmiana muzyki rozrywkowej popularna na przełomie lat 40. i 50. XX wieku[1]
odmiana:
(1.1) nieodm., lub
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. sweet
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2018, ISBN 83–01–19910–4.

sweet (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA/swiːt/, X-SAMPA: /swi:t/
wymowa amerykańska ?/i
homofon: suite
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) słodki
(1.2) uroczy

rzeczownik

(2.1) cukierek
(2.2) słodycz
(2.3) bryt. deser
odmiana:
przykłady:
(1.1) These candies are too sweet for me.Te cukierki dla mnie za słodkie.
(1.2) What a sweet puppy!Co za uroczy szczeniak!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) sour
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sweetener, sweetness, sweetie, sweetling
przysł. sweetly
czas. sweeten
przym. sweetish
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: