słodycze

słodycze (język polski)

słodycze (1.1)

wymowa:

IPA: [swɔˈdɨt͡ʃɛ], AS: [su̯odyče]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) cuk. wyroby cukiernicze zdatne do przechowywania: zob. też słodycze w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blp

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	słodycze
dopełniacz	słodyczy
celownik	słodyczom
biernik	słodycze
narzędnik	słodyczami
miejscownik	słodyczach
wołacz	słodycze

przykłady:

(1.1) Na urodziny dostałem torbę słodyczy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pot. słodkości, łakocie; daw. cukry, konfekty

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

(1.1) batonik, ciastko, czekolada, cukierek, pralina, wafelek, żelka

wyrazy pokrewne:

rzecz. słodycz ż, słodkość ż

czas. słodzić

przym. słodki, słodkawy, słodyczowy, słodziaśny, słodziutki

przysł. słodko

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bryt. sweets, amer. candy
• baskijski: (1.1) gozoki
• białoruski: (1.1) саладосці lm, ласункі lm
• esperanto: (1.1) sukeraĵoj
• francuski: (1.1) sucreries ż lm
• hiszpański: (1.1) dulces m lm
• kaszubski: (1.1) słodczëzna ż
• niemiecki: (1.1) Zuckerwerk n
• nowogrecki: (1.1) γλυκίσματα n lm, ζαχαρωτά n lm
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) сладости ż lm
• włoski: (1.1) chicca ż, dolciumi m lm

źródła: