stajenny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stajenny (język polski)[edytuj]

stajenny (1.1) trzymający konia
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik zajmujący się końmi i stajnią

przymiotnik

(2.1) dotyczący stajni
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Stangret siada na kozioł, Weller obok niego, pickwickiści okrywają sobie nogi płaszczami, nosy wsuwają w szale, stajenni zdejmują okrycia z koni, stangret krzyczy wesołoWio!“ — i pojechali![1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw. masztalerz, masztelarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. stajenka ż, stajnia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Karol Dickens: Klub Pickwicka