wesoło

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wesoło (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[vɛˈsɔwɔ], AS[vesou̯o]
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w pogodnym nastroju
odmiana:
(1.1) st. wyższy weselej; st. najwyższy najweselej
przykłady:
(1.1) Nie myślałam, że na obozie będzie tak wesoło z tymi dzieciakami.
(1.1) Czeka na was przytulna sala z kominkiem, w którym wesoło iskrzy ogień[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) radośnie, pogodnie, jowialnie, optymistycznie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wesołość ż, wesołkowatość ż, wesołek m, wesołucha ż, wesele n, weselisko n, weselnik m, weselnica ż
przym. wesoły, wesolutki, wesołkowaty
przysł. wesolutko, weselnie
czas. rozweselić dk., rozweselać ndk.
związki frazeologiczne:
wesoło jak w rodzinnym grobie
etymologia:
pol. wesoły + -o
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Internetu