podniecać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

podniecać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔdʲˈɲɛʦ̑aʨ̑], AS[podʹńecać], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. podniecić)

(1.1) wywoływać stan silnego radosnego pobudzenia nerwowego i uczuciowego[1]
(1.2) wzmagać intensywność czegoś[1]
(1.3) wywoływać czymś stan silnego pobudzenia seksualnego[1]

czasownik zwrotny niedokonany podniecać się (dk. podniecić się)

(2.1) wywoływać u siebie stan silnego radosnego pobudzenia nerwowego i uczuciowego[2]
(2.2) wpadać w stan silnego ożywienia[2]
(2.3) zostawać pobudzonym seksualnie lub zmysłowo[2]
(2.4) podniecać (1.3) wzajemnie jeden drugiego[2]
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1-4) koniugacja I
przykłady:
(2.2) Kiedy widział swój nowy samochód, podniecał się tak, że mało nie narobił w gacie!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) radować, cieszyć
(1.3) stymulować
(2.1) stymulować się
(2.2) radować się, cieszyć się
(2.4) stymulować się
antonimy:
(1.1) martwić
(1.3) uspokajać
(2.1) uspokajać się, martwić się
(2.2-4) uspokajać się
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rozniecać, podniecić dk.
rzecz. podniecenie n, podniecanie n, podnieta ż
przym. podniecający, podniecony
przysł. podniecająco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło podniecić w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło podniecić się w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.