padlina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

padlina (język polski)[edytuj]

padlina (1.1)
wymowa:
IPA[paˈdlʲĩna], AS[padlʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zwierzęce zwłoki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna, w ten letni tak piękny poranek: u zakrętu leżała plugawa padlina na ścieżce żwirem zasianej.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ścierwo, reg. śl. myrcha
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. padanie n, padnięcie n
czas. paść dk., padać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Charles Baudelaire Padlina, tłum. Mieczysław Jastrun