nowicjat

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nowicjat (język polski)[edytuj]

nowicjat (1.2)
nowicjat (1.3)
nowicjat (1.3)
wymowa:
IPA[nɔˈvʲiʦ̑ʲjat], AS[novʹicʹi ̯at], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) okres próbny kandydata do zakonu; zob. też nowicjat w Wikipedii
(1.2) część klasztoru przeznaczona dla odbywających nowicjat (1.1)
(1.3) grupa zakonników wspólnie odbywająca nowicjat (1.1)
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Masseo odbył nowicjat w Miejskiej Górce.
(1.2) Osobom postronnym nie wolno wchodzić na nowicjat bez zgody magistra.
(1.3) Było upalnie i cały nowicjat pojechał nad wodę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nowicjusz m, nowicjuszka ż, nowicjacik mrz
przym. nowicjacki
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) wł. noviziato < śr.łac. noviciatus, novitiatus[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maria Borejszo, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, s. 154, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2007, ISBN 978-83-232176-5-7.