ucieczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ucieczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈʨ̑ɛʧ̑ka], AS[ućečka], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szybkie uciekanie skądś lub przed czymś[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) rzucić się do ucieczki • plan ucieczki • bezładna / paniczna ucieczka • salwować się ucieczką • ucieczka z domu / więzienia / obozu / …
synonimy:
(1.1) żart. fugas chrustas[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. uciekinier mos, uciekinierka ż, uciekanie n
przym. ucieczkowy
czas. uciekać ndk., uciec dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło ucieczka w: SJP.pl.
  2. Katarzyna Kłosińska, Skąd się biorą frazeologizmy? Źródła frazeologizmów i mechanizmy frazeotwórcze, w: Perspektywy współczesnej frazeologii polskiej. Geneza dawnych i nowych frazeologizmów polskich pod red. Gabrieli Dziamskiej-Lenart i Jarosława Liberka, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2016, s. 49.