nerw

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nerw (język polski)[edytuj]

nerw (1.1)
nerwy (1.2)
wymowa:
IPA[nɛrf], AS[nerf], zjawiska fonetyczne: wygł. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych; zob. też nerw w Wikipedii
(1.2) bot. włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu; zob. też użyłkowanie liścia w Wikipedii
(1.3) książk. wrodzone zdolności do czegoś, predyspozycja, talent
odmiana:
(1.1-2)
(1.3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) żyłka
(1.3) żyłka, smykałka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nerwy nmos, nerwowość ż, nerwica ż, nerwus m, nerwuska ż, nerwacja ż, nerwiak m, nerwicowiec m, nerwizm m, nerwowiec m, nerwówa ż, nerwówka ż, nerwicowanie n, onerwie n, nerwik mrz
czas. nerwicować ndk., denerwować ndk., zdenerwować dk., wnerwiać ndk., wnerwić dk.
przym. nerwowy, nerwicowy
przysł. nerwowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1) niem. Nerv < ang. nerve < franc. nerf < łac. nervus
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

nerw (język turkmeński)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) anat. nerw
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

nerw (język wilamowski)[edytuj]

nerw (1.1)
nerwyn (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. nerw[1]
(1.2) biol. nerw[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nerwyn
przym. nerwes, nerwez
czas. nerwiyn
przysł. nerwes, nerwez
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.