nerwica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nerwica (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. med. zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne[1]; zob. też zaburzenia nerwicowe w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) nerwica narządowanerwica wegetatywna
synonimy:
(1.1) neuroza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nerw mrz, nerwy nmos, nerwus mos, denerwowanie n, nadenerwowanie n, poddenerwowanie n, podenerwowanie n, wydenerwowanie n, zdenerwowanie n
czas. denerwować ndk., nadenerwować dk., poddenerwować dk., podenerwować dk., wydenerwować dk., zdenerwować dk.
przym. nerwicowy, nerwowy, podenerwowany, zdenerwowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło nerwica w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.