moralista

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

moralista (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmɔraˈlʲista], AS[moralʹista], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek wskazujący innym, jak mają postępować, głoszący surowe zasady moralne
(1.2) filozof lub pisarz zajmujący się zagadnieniami moralności
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Nie bądź moralistą, młodzi muszą się wyszumieć.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) moralizator, kaznodzieja, mentor, rezoner
antonimy:
(1.1) immoralista
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. moralistyka ż, moralizm mrz, moralność ż, moralizatorstwo n, moralizator mos, moralizatorka ż, morale n
forma żeńska moralistka ż
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralnościowy
przysł. moralnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. moraliste[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

moralista (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) moralista[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. moral, moralismo, moralitate, moraltasun
przym. moral, moralizante
przysł. moralki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

moralista (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) moralista
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ethico
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. moralitate
przym. moral
czas. moralisar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: