moralizatorka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

moralizatorka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca tendencję do moralizowania
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ewka to straszna moralizatorka, ciągle nas poucza.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. moralistyka ż, moralizm mrz, moralność ż, moralizatorstwo n, moralista mos, moralistka ż, morale n
forma męska moralizator mos
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralnościowy
przysł. moralnie, moralizatorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. moralizator + -ka
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: moralizator
źródła: