moralistyka

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

moralistyka (język polski)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) krzewienie zasad moralnych[1][2]
(1.2) filoz. obszar refleksji filozoficznej dotyczącej moralności
inflection:
(1.1-2)
examples:
(1.1) Ze względu na swą dość oryginalną moralistykę Prodikos znajduje się na marginesie sofistyki.[3]
syntax:
collocations:
(1.2) płytka moralistyka
synonyms:
(1.1) pouczanie, kaznodziejstwo, moralizatorstwo, moralizowanie, mentorstwo
antonyms:
hypernyms:
(1.2) etyka
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. moralizm mrz, moralność ż, moralizatorstwo n, moralizowanie n, moralista mos, moralistka ż, moralizator mos, moralizatorka ż, morale n
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralistyczny
przysł. moralnie, moralizatorsko
idioms:
etymology:
pol. moralista + -yka
notes:
translations:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: moralizowanie
sources:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło moralistyka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło moralistyka w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. z Internetu