moralizator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

moralizator (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba mająca tendencję do moralizowania
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Edek to straszny moralizator, nieustannie nas poucza.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. moralistyka ż, moralizm mrz, moralność ż, moralizatorstwo n, moralizowanie n, moralista mos, moralistka ż, morale n
forma żeńska moralizatorka ż
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski
przysł. moralnie, moralizatorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: