mieszczanin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mieszczanin (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. osoba należąca do stanu mieszczańskiego; zob. też Mieszczaństwo w Wikipedii
(1.2) ktoś o konserwatywnych, zachowawczych poglądach, lubiący ustabilizowane, wygodne życie
(1.3) przest. mieszkaniec miasta
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Przyjmowali na stancję dzieci mieszczan śląskich.
(1.2) Adam to mieszczanin, on ci nigdy nie pojedzie mieszkać na wsi.
(1.3) Cieszyniacy okazali się być mieszczanami z krwi i kości.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw. mieszczan
(1.2) drobnomieszczanin
(1.3) miastowy, mieszczuch
antonimy:
hiperonimy:
(1.3) mieszkaniec
hiponimy:
holonimy:
(1.1) mieszczaństwo
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miasto n, mieszczuch m, mieszczaństwo n, mieszczan mos, mieszczka ż
forma żeńska mieszczanka ż
przym. mieszczański, miejski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. miasto + -anin
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: