-anin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: anin

-anin (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przyrostek

(1.1) tworzy rzeczowniki rodzaju męskoosobowego
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Cieszyn + -anin = cieszynianin
(1.1) Franciszek + -anin = franciszkanin
(1.1) Łeba + -anin = łebianin
(1.1) powódź + -anin = powodzianin
(1.1) ziemia + -anin = ziemianin
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *-janinъ[2]
uwagi:
zobacz słowa kończące się na „-anin”
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jeżeli temat kończy się na k lub w przypadku nazw członków zgromadzeń zakonnych, w D. lm występuje forma -anów, np. Amerykanów, salezjanów; końcówkę -anów mają także słowa aganin, grubianin i purytanin; zobacz też: publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „przyrostek -anin a dopełniacz liczby mnogiej” w: Poradnia językowa PWN. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „odmiana nazw mieszkańców z przyrostkiem -anin” w: Poradnia językowa PWN.
  2. Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 357.