machikuł

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

machikuł (język polski)[edytuj]

machikuły (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. bud. średniowieczny ganek obronny z otworami strzelniczymi w podłodze, stosowany na murach i wystający poza ich krawędź; zob. też machikuł w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przetrwały w budynku także machikułyotwory do rzucania kamieni oraz lania wrzątku i roztopionej smoły na oblegających. To rzadkość w budowlach, które dotrwały do naszych czasów[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) fortyfikacja
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. mâchicoulis[3]
uwagi:
(1.1) termin zazwyczaj stosowany w liczbie mnogiej, por. blanka • blanki
zob. hurdycja
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło machikuł w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Ewa Łosińska, Dziennik Polski, 2006-07-08, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło machikuł w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.