rzucanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rzucanie (język polski)[edytuj]

rzucanie (1.1) kotwicy
wymowa:
IPA[ʒuˈʦ̑ãɲɛ], AS[žucãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: rzucać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rzut m, rzutnik m, rzutka ż, rzucenie n, odrzutowiec mrz
czas. rzucać ndk., rzucić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: