fortyfikacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fortyfikacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌfɔrtɨfʲiˈkaʦ̑ʲja], AS[fortyfʹikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) umocnienie, budowla obronna[1]
(1.2) budowanie umocnień, obwarowań
(1.3) dział inżynierii wojskowej zajmujący się przygotowywaniem umocnień
odmiana:
(1.1)
(1.2-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obwarowanie, umocnienia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) inżynieria, wojskowość
meronimy:
(1.1) barbakan, barykada, basteja, bastion, baszta, brama, flanka, fort, fosa, kaponiera, mur, okop, oszańcowanie, palisada, reduta, schron, szaniec, transzeja, zasieki[2]
wyrazy pokrewne:
rzecz. fort m, forteca ż, forteczka ż, fortyfikowanie n
czas. fortyfikować ndk.
przym. forteczny, fortyfikacyjny
ims. ufortyfikowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. fortification
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło fortyfikacja w: SJP.pl.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.