krakowianin

krakowianin (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkrakɔˈvʲjä̃ɲĩn], AS: [krakovʹi ̯ä̃ńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• akc. pob.• i → j  ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Krakowa

(1.2) osoba pochodząca z Krakowa, urodzona w Krakowie

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	krakowianin	krakowianie
dopełniacz	krakowianina	krakowian
celownik	krakowianinowi	krakowianom
biernik	krakowianina	krakowian
narzędnik	krakowianinem	krakowianami
miejscownik	krakowianinie	krakowianach
wołacz	krakowianinie	krakowianie
depr. M. i W. lm: (te) krakowiany

przykłady:

(1.1) Na chwałę przeszłym pokoleniom / Przytulił się do grosza grosz, / By, ku krakowian zachwyceniu, / Cudeńka rzeźbił pan Wit Stwosz.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wybitny / znany krakowianin • szanowni / drodzy krakowianie!

(1.2) rodowity krakowianin • krakowianin z krwi i kości / z urodzenia / z dziada pradziada

synonimy:

(1.1) krakus, krakowiak

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) mieszkaniec

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Kraków mrz, Krak m, krakówek mrz, krakus mos, krakowiak mos, krakowian m

forma żeńska krakowianka ż

przym. krakowski

przysł. krakowsko

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. Kraków + -anin

uwagi:

(1.1-2) Według normy ortograficznej obowiązującej do końca 2025 r. nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi były pisane małą literą. Od początku 2026 r. nazwy te piszemy wielką literą.

tłumaczenia:

• baskijski: (1.1) krakoviar
• esperanto: (1.1) krakovano
• fiński: (1.1) krakovalainen
• hiszpański: (1.1) cracoviano m
• niemiecki: (1.1) Krakauer m
• rosyjski: (1.1) краковянин m
• ukraiński: (1.1) краків'я́нин m

źródła: