koncelebra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

koncelebra (język polski)[edytuj]

koncelebra (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wspólne sprawowanie eucharystii przez więcej niż jednego prezbitera; zob. też koncelebra w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Czy ojciec Bonawentura dołączy się do koncelebry?
(1.1) Moja babcia nie lubiła koncelebr, mówiła, że to mszekołchoźnicze”.
składnia:
kolokacje:
(1.1) uroczysta koncelebra • przewodniczyć koncelebrze • dołączyć się do koncelebry
synonimy:
(1.1) celebra, eucharystia, msza, koncelebracja
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) celebra
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. koncelebracja ż, koncelebrant m, koncelebrans m, celebrans mos, koncelebrowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. kon- + celebra < p.łac. celebro
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: