knock

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

knock (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt.  IPA: /nɒk/, X-SAMPA: /nQk/
amer.  IPA: /nɑk/, X-SAMPA: /nAk/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) pukanie, stukanie
(1.2) zderzenie, uderzenie
(1.3) sport.  w krykiecie: zmiana (innings) batsmana
(1.4) techn.  w silniku: stukot

czasownik

(2.1) pukać, zapukać
(2.2) stukać, zastukać, stuknąć, uderzyć
(2.3) pot.  nie doceniać, deprecjonować, nisko oceniać
odmiana:
przykłady:
(1.1) I heard a knock on my door.Usłyszałem pukanie do drzwi.
(1.2) He took a knock on the headZostałem uderzony w głowę.
(1.3) He played a slow but sure knock of 35.
(2.1) Knock on the door and find out if they're home.Zapukaj do drzwi i sprawdź czy w domu.
(2.2) I knocked against the table and bruised my leg.Uderzyłem w stół i stłukłem sobie nogę.
(2.3) Don't knock it until you've tried it.Nie oceniaj tego źle zanim nie spróbujesz.
składnia:
(2.1-2) knock on sth , knock against sth 
kolokacje:
(2.1) knock knockpuk, puk
synonimy:
(2.3) denigrate, undervalue
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  antiknock, knock off / knockoff, knock out / knockout, knocker, knocker up
czas.  knock about, knock around, knock down, knock off, knock out, knock over, knock up
przym.  knocked up
związki frazeologiczne:
knock for a loopknock it offknock oneself outknock somebody's socks offschool of hard knocks
knocking shopbryt.  slang.  burdel
etymologia:
staronorweskie knoka lub śwn.  knochenuderzyć
uwagi:
źródła: