indukcja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

indukcja (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etap wprowadzający w danym procesie
(1.2) log. wyciąganie wniosków ogólnych z poszczególnych przypadków składających się na te wnioski
(1.3) nauki empiryczne metoda tworzenia uogólnień naukowych z obserwacji faktów i wyników poszczególnych eksperymentów
(1.4) mat. metoda dowodzenia praw matematycznych przy pomocy zasady indukcji matematycznej
(1.5) fiz. wzbudzenie prądu albo ładunku elektrycznego pod wpływem czynników elektrycznych lub magnetycznych
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) indukcja nerwowa / indukcja porodu
(1.4) indukcja matematyczna
(1.5) indukcja elektromagnetyczna / indukcja elektrostatyczna / indukcja elektryczna / indukcja magnetyczna
synonimy:
(1.1) wprowadzanie / wprowadzenie, wzbudzanie / wzbudzenie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. indukcyjność ż
czas. indukować ndk.
przym. indukcyjny
przysł. indukcyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. inductio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: