Przejdź do zawartości

indukcja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

indukcja (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etap wprowadzający w danym procesie
(1.2) log. wyciąganie wniosków ogólnych z poszczególnych przypadków składających się na te wnioski; zob. też indukcja logiczna w Wikipedii
(1.3) nauk. metoda tworzenia uogólnień naukowych z obserwacji faktów i wyników poszczególnych eksperymentów
(1.4) mat. metoda dowodzenia praw matematycznych przy pomocy zasady indukcji matematycznej; zob. też indukcja matematyczna w Wikipedii
(1.5) fiz. wzbudzenie prądu albo ładunku elektrycznego pod wpływem czynników elektrycznych lub magnetycznych; zob. też indukcja w Wikipedii
(1.6) pot. kuchenka indukcyjna; zob. też kuchnia indukcyjna w Wikipedii
odmiana:
(1.1-6)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikindukcjaindukcje
dopełniaczindukcjiindukcji
celownikindukcjiindukcjom
biernikindukcjęindukcje
narzędnikindukcjąindukcjami
miejscownikindukcjiindukcjach
wołaczindukcjoindukcje
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) indukcja nerwowa / indukcja porodu
(1.4) indukcja matematyczna
(1.5) indukcja elektromagnetyczna / indukcja elektrostatyczna / indukcja elektryczna / indukcja magnetyczna
synonimy:
(1.1) wprowadzanie / wprowadzenie, wzbudzanie / wzbudzenie
antonimy:
(1.2) dedukcja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. indukcyjność ż
czas. indukować ndk.
przym. indukcyjny
przysł. indukcyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. inductio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=indukcja&oldid=8616543”