eksperyment

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

eksperyment (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt], AS[ekspermẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu
(1.2) przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych; zob.  też eksperyment w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jego eksperyment filmowy nie powiódł się.
(1.2) Eksperymenty wykonuje się w celu potwierdzenia lub sfalsyfikowania określonej teorii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) próba
(1.2) doświadczenie, badanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  eksperymentator m , eksperymentatorka f , eksperymentalista m , eksperymentalistka f 
zdrobn.  eksperymencik m 
czas.  eksperymentować, poeksperymentować, zaeksperymetować, przeeksperymentować
przym.  eksperymentalny, przeeksperymentowany
przysł.  eksperymentalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) łac.  experimentum[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło eksperyment w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.