indukcyjny

indukcyjny (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) fiz. dotyczący zjawiska indukcji

(1.2) filoz. oparty na metodzie indukcji

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	indukcyjny		indukcyjna	indukcyjne	indukcyjni	indukcyjne
dopełniacz	indukcyjnego		indukcyjnej	indukcyjnego	indukcyjnych
celownik	indukcyjnemu		indukcyjnej	indukcyjnemu	indukcyjnym
biernik	indukcyjnego	indukcyjny	indukcyjną	indukcyjne	indukcyjnych	indukcyjne
narzędnik	indukcyjnym		indukcyjną	indukcyjnym	indukcyjnymi
miejscownik	indukcyjnym		indukcyjnej	indukcyjnym	indukcyjnych
wołacz	indukcyjny		indukcyjna	indukcyjne	indukcyjni	indukcyjne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Przemiennik ten przekształca trójfazowe, stałoczęstotliwościowe wejście 400 V na trójfazowe, zmiennoczęstotliwościowe wyjście 400 V, aby kontrolować prędkość standardowego silnika indukcyjnego prądu zmiennego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. indukcja ż, indukcyjność ż

czas. indukować ndk.

przysł. indukcyjnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. indukcja + -ny

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) inductive
• bułgarski: (1.1) индуктивен, индукционен; (1.2) индуктивен
• duński: (1.1) induktiv; (1.2) induktiv
• hiszpański: (1.1) inductivo
• niemiecki: (1.1) Induktions-; (1.2) Induktions-
• węgierski: (1.1) indukciós; (1.2) induktív

źródła: