elektryczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

elektryczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ], AS[elektryčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności
(1.2) pot. elektrostatyczny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mój syn lubi różne elektryczne zabawki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prąd elektrycznysilnik / samochód / zabawka / sprzęt / napęd / pomiar elektryczny • węgorz elektrycznywyładowanie / gniazdko / oddziaływanie / ogrzewanie elektryczne • izolacja / energia / instalacja elektryczna • wydział elektryczny • instalatorstwo elektryczne
(1.2) pole elektryczne
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. elektryczność ż, elektryk m, elektronik m, elektron m, elektryczka ż, dielektryk m, elektryfikacja ż, elektrostatyka ż, elektrodynamika ż, elektrownia ż
czas. elektryzować, naelektryzować, zelektryzować, zelektryfikować
przym. elektroniczny, elektronowy, elektrostatyczny
przysł. elektrycznie, elektrostatycznie
tem. słow. elektro-
związki frazeologiczne:
krzesło elektryczneo matko elektryczna! • elektryczne bierki pod wodą
etymologia:
(1.1) franc. électrique < łac. electricus < gr. ἤλεκτρον
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: elektrostatyczny
źródła: