hycel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hycel (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxɨʦ̑ɛl], ASycel] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów
(1.2) przen. osoba niegodziwa, bezwartościowa
(1.3) gw. (Bukowina) urwis[1]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) daw. gw. warsz. tania kaszanka[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dzięki hyclom po mieście nie włóczą się bezpańskie psy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rakarz
(1.2) łajdak, gałgan, nicpoń
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym. hyclowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. dial. Hitzel[4]
(1.3) por. ukr. гиціль[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: urwis
źródła:
  1. 1,0 1,1 Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 92; dostęp: 9 listopada 2018.
  2. Bronisław Wieczorkiewicz, Gwara warszawska dawniej i dziś, wyd. drugie rozszerzone, PIW, Warszawa 1968, s. 68.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.