kaszanka

kaszanka (język polski)

kaszanka (1.1)

wymowa:

IPA: [kaˈʃãnka], AS: [kašãnka], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk-  ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. wyrób wędliniarski z gotowanej kaszy lub ryżu i krwi zwierzęcej oraz niekiedy podrobów; zob. też kaszanka w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kaszanka	kaszanki
dopełniacz	kaszanki	kaszanek
celownik	kaszance	kaszankom
biernik	kaszankę	kaszanki
narzędnik	kaszanką	kaszankami
miejscownik	kaszance	kaszankach
wołacz	kaszanko	kaszanki

przykłady:

(1.1) Na niedzielne śniadanie je się kiszkę kaszankę w grubych plastrach, przysmażoną na smalcu, i zrumienione kartofle.

składnia:

kolokacje:

(1.1) smażyć kaszankę

synonimy:

(1.1) kiszka kaszana; reg. krak. kiszka, reg. śl. krupniok, reg. śl. kaszok

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kasza ż, kaszka ż

zgrub. kaszana ż

przym. kaszany, kaszowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. kaszana + -ka; zob. kiszka kaszana

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) black pudding, pudding, blood pudding, blood sausage
• baskijski: (1.1) odolki, odoloste
• duński: (1.1) grynpølse w
• francuski: (1.1) boudin (noir) m
• hiszpański: (1.1) morcilla ż
• niemiecki: (1.1) Blutwurst ż
• nowogrecki: (1.1) λουκάνικο με αίμα n
• rosyjski: (1.1) кровяная колбаса ż
• ukraiński: (1.1) кров'янка ż, кров'яна ковбаса ż
• węgierski: (1.1) hurka
• wilamowski: (1.1) wüśt ż
• włoski: (1.1) sanguinaccio m

źródła: