Przejdź do zawartości

grzechotać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

grzechotać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zagrzechotać)

(1.1) wydawać z siebie grzechot
(1.2) wywoływać grzechotanie przez poruszanie instrumentem lub przedmiotem
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IX, grzechoczę / grzechocę[1][2][3]; lub
przykłady:
(1.1) Z głębokości wielkich domów / ślepe kraby wyszły, / a za nimi grzechotały ogony / rude jak lisy[4].
(1.1) Trzeszczą w nich stawy i kości grzechoczą, / Z uszu im piasek się sypie, / Żwir zgrzyta w płucach, a jednak ochoczo / Tańcują sobie na stypie[5].
(1.2) Dzieci grzechocą terkotkami, biegając po sieni.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. grzechot mrz, grzechotanie n, grzechotka ż, grzechotnik mzw, grzechotniki lm nmos, grzechotnikowate lm nmos
czas. zagrzechotać dk.
przym. grzechotliwy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pochodzenie dźwiękonaśladowcze[6]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „grzechotać” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „grzechotać” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „grzechotać” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  4. Karol Topornicki, Chwila biblijna (z tomu „Widma”)
  5. Felicjan Faleński, Taniec szkieletów
  6. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „grzechotać” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.