garncarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

garncarz (język polski)[edytuj]

garncarz (1.1)
garncarz (1.1)
garncarz (2.1)
wymowa:
IPA[ˈɡarn̥ʦ̑aʃ], AS[garn̦caš], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit.  Furnarius rufus[1], mały ptak o szarordzawym upierzeniu, który buduje gniazda z gliny, wyglądające jak gliniane garnki; zob.  też garncarz rdzawy w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rzemieślnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  garnek m , garniec m , garnuszek m , garncarstwo n , garncarka f 
przym.  garnkowy, garncarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Furnarius rufus w katalogu gatunków