fizyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

fizyka (język polski)[edytuj]

fizyka (1.1)
wymowa:
IPA[ˈfʲizɨka], AS[fʹizyka], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. na 3 syl. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka o przyrodzie; zob. też fizyka w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Wiele badań łączy fizykę z innymi dziedzinami nauki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) fizyka ciała stałego • fizyka jądrowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) nauka, dziedzina/gałąź nauki
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) astrofizyka, fizyka cząstek elementarnych
wyrazy pokrewne:
rzecz. fizyk m, fizyczka f, fizyczność f, fizykalizm m
przym. fizyczny, fizykalny
przysł. fizycznie
związki frazeologiczne:
racja fizyka, Kaśka spadła z chlewika[1]
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 207.