fizyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

fizyka (język polski)[edytuj]

fizyka (1.1)
wymowa:
IPA[ˈfʲizɨka], AS[fʹizyka], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. na 3 syl. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii; zob. też fizyka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Fizyka tworzy matematyczne modele zjawisk, dopasowane do wyników dotychczasowych eksperymentów, a na ich podstawie próbuje przewidzieć nowe, nieodkryte zjawiska. Dopiero ich eksperymentalne sprawdzenie potwierdza poprawność teorii fizycznej.
składnia:
kolokacje:
(1.1) fizyka ciała stałego • fizyka jądrowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) nauka, dziedzina/gałąź nauki
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) astrofizyka, fizyka cząstek elementarnych
wyrazy pokrewne:
rzecz. fizyk m, fizyczka f, fizyczność f, fizykalizm m, fizol mzw
przym. fizyczny, fizykalny
przysł. fizycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: