podręcznik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

podręcznik (język polski)[edytuj]

podręczniki (1.1)
wymowa:
IPA[pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ɲik], AS[podrṇčʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. udziąs. nazal. asynch. ę  
podział przy przenoszeniu wyrazu: pod•ręcz•nik
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny; zob.  też podręcznik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zaczynamy lekcję. Otwórzcie podręczniki na stronie 15 (= piętnastej).
składnia:
kolokacje:
(1.1) podręcznik do matematyki / biologii / języka polskiego • podręcznik szkolny / akademicki • podręcznik użytkownika (do programu komputerowego / urządzenia)
synonimy:
(1.1) pot.  książka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  podręcznikowy, podręczny
rzecz.  ręka f , ręcznik m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  pod + ręka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: