esauł

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

esauł (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. wojsk. kozacki stopień kawaleryjski w carskiej Rosji
(1.2) hist. wojsk. oficer noszący stopień (1.1)
(1.3) hist. wojsk. zastępca atamana koszowego u Kozaków zaporoskich[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.2) Esauł okazał się domyślny. Rozwiązał zagadkę mego snu[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-3) asauł, asauła, asawuła
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) stopień wojskowy
(1.2) oficer
(1.3) adiutant, zastępca
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ukr. осавул[3] z języków turkijskich
uwagi:
zob. też esauł w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło esauł w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. fragment pieśni kozackiej „Ой, да не вечер”.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.