adiutant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

adiutant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[aˈdʲjutãnt], AS[adʹi ̯utãnt], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j  wymowa ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: a•diu•tant[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. żołnierz asystujący dowódcy; zob. też adiutant w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Stanęliśmy i przez chwilę zaległa taka cisza, że słychać było tętent siwej klaczy dopędzającego nas adiutanta.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. adiutantowanie n
forma żeńska adiutantka f
przym. adiutancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Adjutant < franc. adjudant, ajudant < hiszp. ayudantepomagający < hiszp. ayudarpomagać[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło adiutant w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 5, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.
  2. Bolesław Prus: Lalka
  3. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 24, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.