elitarny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

elitarny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɛlʲiˈtarnɨ], AS[elʹitarny], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dostępny tylko dla niektórych osób
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przed porwaniem Georgij był śledzony przez dwa miesiące przez oficerów elitarnego zarządu wywiadu śledczego MSW, służącego do walki z przestępczością zorganizowaną[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ekskluzywny, wielkoświatowy
antonimy:
(1.1) egalitarny, popularny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. elita, elityzm, elitaryzm, elitaryzacja
przysł. elitarnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. elitär, z franc.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marcin Wojciechowski, Pomarańczowy majdan, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.