architekt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Architekt

architekt (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[arˈçitɛkt], AS[arχʹitekt], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) bud. archit. osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury
(1.2) przen. inicjator i organizator jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) bud. archit. specjalistka w dziedzinie architektury (żeński odpowiednik znaczenia 1.1)
(2.2) przen. inicjatorka i organizatorka jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu
odmiana:
(1.1-2)
(2.1-2) według tabeli (1.1-2) lub nieodm.,
przykłady:
(1.1) W przyszłości chciałabym zostać architektem.
(1.1) W zeszłą niedzielę odbył się w Poznaniu coroczny zjazd architektów.
(1.1) W procesie projektowania architekt musi współpracować z konstruktorami i instalatorami.
(1.2) Uważam, że Bóg jest architektem wszechświata.
(2.1) Córka chce zostać architektem.
(2.1) Mój dom zaprojektowała pani architekt z Łodzi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1-2) architektka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. architektura ż, architektonika ż
forma żeńska architektka[1]
przym. architektoniczny, architektoński, architekturalny
przysł. architektonicznie
związki frazeologiczne:
być architektem (czegoś)[2]
etymologia:
łac. architectus z gr. architéktōn[3]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło architektka w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Daniela Podlawska, Magdalena Świątek-Brzezińska, Słownik frazeologiczny języka polskiego, Bielsko-Biała 2008, s. 40.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło architekt w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

architekt (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) bud. archit. architekt
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. architektura, architektka
przym. architektský, architekturní
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

architekt (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) architekt[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. architektúra ż, architektonika ż
forma żeńska architektka ż
przym. architektúrny, architektský, architektonický
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 14, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.