butny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

butny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbutnɨ], AS[butny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. hardy, bezczelnie stawiający na swoim[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Matka mówi o tym ze łzami w oczach, że traciła kontakt z córką, z którą do niedawna jeszcze miała całkiem dobre relacje. Pyskowała, stawała się butna, arogancka, kłamała, była opryskliwa[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dumny, hardy, wyniosły, bezczelny, arogancki, zuchwały, książk. nonszalancki, impertynencki[3]
antonimy:
(1.1) skromny, ugodowy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. buta ż, butność ż
czas. bucić się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło butny w: SJP.pl.
  2. Bożena Nowotniak, Zielona miłość, Tygodnik Siedlecki, 03/10/2006.
  3. synonimy.ux.pl.