biedota

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

biedota (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół ludzi biednych, bez środków do życia
(1.2) pot. osoba bez środków do życia, t. człowiek, który budzi współczucie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) biedota miejska
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bieda ż, biedak m, biedaczka ż, biedactwo n, biedny mos, zbiednienie n, biedowanie n, biedaczek mos, biedaczyna ż/mos
czas. biednieć
przym. biedny
przysł. biednie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: