barszcz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

barszcz (język polski)[edytuj]

barszcz (1.1) czerwony
barszcz (1.3)
wymowa:
IPA[barʃʧ̑], AS[baršč] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. kwaśna zupa; zob. też barszcz (potrawa) w Wikipedii
(1.2) bot. Heracleum L.[1], rodzaj roślin z rodziny selerowatych; zob. też barszcz (roślina) w Wikipedii
(1.3) bot. roślina z rodzaju (1.2)
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Najbardziej lubię barszcz cioci Danuty.
(1.3) Barszcz bywa rośliną ozdobną.
składnia:
kolokacje:
(1.1) robić / zrobić / przygotowywać / przygotować / gotować / ugotować / podać / podawać / serwować / zamówić / zamawiać / jeść / zjeść / zjadać / jadać / doprawiać / przyprawiać barszcz • barszcz czerwonybarszcz białybarszcz zielony • barszcz ukraiński / z uszkami
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zupa
(1.2) rodzaj
(1.3) roślina
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. barszczówka ż
zdrobn. barszczyk m
przym. barszczowy
związki frazeologiczne:
dwa grzyby w barszcztani jak barszcz
etymologia:
(1.1-3) niem. Borste, niem. Bürste[2]
(1.1) Nazwa potrawy pochodzi od nazwy rośliny – barszcz zwyczajny. Warzywo to było ważne w sztuce kulinarnej Słowian. Wzmianki o nim znajdujemy m.in. w tekstach XVI-wiecznych[3].
uwagi:
zob. też barszcz w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Heracleum w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło barszcz w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
  3. Łukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia polska”, vol. 1/2011, s. 74.