abecadlarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abecadlarz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌabɛˈʦ̑adlaʃ], AS[abecadlaš], zjawiska fonetyczne: wygł.akc. pob., wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. początkowy uczeń
(1.2) daw. lekcew. nauczyciel[1]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) przest. skorowidz
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jaś jest abecadlarzem, właśnie poznaje pierwsze literki.
(1.2) Idę dziś na wywiadówkę. Porozmawiam sobie z tym abecadlarzem na temat wyrzucania uczniów z lekcji.
(2.1) W abecadlarzu nie ma wszystkich nazwisk
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) abecedariusz
(1.2) belfer
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) uczeń
(1.2) nauczyciel
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abecadlarka ż, abecadlnik mrz, abecadło n, abecedariusz mos/mrz
przym. abecadlny, abecadłowy
przysł. abecadłowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. abecadło + -arz
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: skorowidz
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło abecadlarz w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.