abecadlarka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abecadlarka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌabɛʦ̑aˈdlarka], AS[abecadlarka], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. początkowa uczennica
(1.2) daw. lekcew. nauczycielka
odmiana:
przykłady:
(1.1) Marysia jest abecadlarką, całymi dniami siedzi nad elementarzem.
(1.2) Idę dziś na wywiadówkę. Porozmawiam sobie z abecadlarką Jasia na temat zbyt trudnych prac domowych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) belferka
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) uczennica
(1.2) nauczycielka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abecadło, abecadlarz, abecedariusz, abecadlnik
przym. abecadłowy, abecadlny
przysł. abecadłowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. abecadlarz + -ka
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1-2) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: abecadlarz
źródła: