abecadlnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abecadlnik (język polski)[edytuj]

abecadlnik (1.1)
wymowa:
IPA[ˌabɛˈʦ̑adlʲɲik], AS[abecadlʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob., wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. elementarz[1], książka wprowadzająca
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Muszę kupić abecadlnik.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) elementarz
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) podręcznik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abecadlarka ż, abecadlarz mos/mrz, abecadło n, abecedariusz mos/mrz
przym. abecadłowy, abecadlny
przysł. abecadłowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. abecadło + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: elementarz
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło abecadlnik w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.