Zahn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zahn (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[tsaːn] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. stomat. ząb
(1.2) anat. zool. herp. ząb
(1.3) anat. zool. kieł

temat słowotwórczy

(2.1) (w złożeniach) dotyczący zęba/zębów, zębowy
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
(1.1) Der Zahn ist gesund.Ten ząb jest zdrowy.
(1.1) Ich fing irgendwann an, mit den Zähnen zu knirschen.[2]Kiedyś zacząłem zgrzytać zębami.
(1.1) Ich klappere schon mit den Zähnen, wenn ich nur aus dem Fenster sehe.[3]Ja już szczękam zębami, jak tylko wyjrzę przez okno.
(1.1) Da muss ich eben die Zähne zusammenbeißen.[4]Wtedy właśnie muszę zacisnąć zęby.
(2.1) Heute ist Karies die häufigste Zahnerkrankung.[5]Dzisiaj próchnica jest najczęstszą chorobą zębów.
składnia:
w złożeniach: Zahn + rzecz. (np. Zahnpasta)
w złożeniach: Zähne + rzecz. (np. Zähneputzen)
kolokacje:
(1.1) den Zahn aufbohren / ziehenmit den Zähnen knirschen / klappernZähne blecken / putzen / zusammenbeißen
(2.1) ZahnarztZahnärztinZahnbettZahnersatzZahnfleischZahnklinikZahnoberflächeZahnschmelzZahnstein
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) Backenzahn, Eckzahn, Mahlzahn, Milchzahn, Schneidezahn, Weisheitszahn
holonimy:
meronimy:
(1.1) Zahnkrone, ZahnwurzelPulpa, Wurzelkanal, Zahnbein, Zahnschmelz
wyrazy pokrewne:
czas. zahnen
przym. zahnlos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Części ciała
źródła: