Litwin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Litwin (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈlʲitfʲĩn], AS[lʹitfʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy[1]
(1.2) mieszkaniec dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(2.1) nazwisko męskie

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(3.1) nazwisko żeńskie
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
(3.1) nieodm.,
przykłady:
(2.1) Pan Litwin jest naszym sąsiadem.
(3.1) Codziennie spotykam panią Litwin na spacerze z psem.
składnia:
kolokacje:
(2.1) (3.1) nazywać się Litwin • nosić nazwisko Litwin • mieć na nazwisko Litwin • zmieniać / zmienić nazwisko na Litwin • przybrać nazwisko Litwin
synonimy:
(1.1) pogard. kałakutas
antonimy:
(1.1) nie-Litwin
(1.2) koroniarz
hiperonimy:
(1.1) Bałt
(2.1) nazwisko
(3.1) nazwisko
hiponimy:
(1.1) Żmudzin
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Litwa ż, Litwinowa ż, Litwinówna ż, Litwiniuk m/ż, litewski m, litewskość ż, litwinizowanie n
forma żeńska Litwinka ż
czas. litwinizować ndk.
przym. litewski, Litwinowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. Litwa + -in[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 25, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2007, ISBN 978-83-239-9999-7.
  2. Polskie nazwy własne. Encyklopedia pod red. Ewy Rzetelskiej-Feleszko, Kraków 2005, s. 182.