Florentyn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Florentyn (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) imię męskie; zob. też Florentyn w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Florencjusz i interesuję się monastycyzmem średniowiecznym.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Florentyn • brat / kuzyn / wujek / dziadek Florentyn • mężczyzna imieniem (o imieniu) Florentyn • święty / błogosławiony Florentyn • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Florentyn • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Florentyn • otrzymać / dostać / przybrać imię Florentyn • dzień imienin / imieniny Florentyna • na Florentyna (o dniu)
synonimy:
(1.1) zdrobn. Florek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Florentyna ż
zdrobn. Florek m
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. Florentinus < łac. Florentius
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła: